Dinsdag, 15 januari 2008. Vandaag is alles officieel rond en kan de overdracht plaatsvinden, helaas kunnen we niet eerder dan vrijdagavond naar de boot. Het plan is om de boot zaterdag naar Terneuzen te varen waar hij een nieuw teakdek krijgt en waar de verstaging wordt vernieuwd. Frank is al 2 weken ziek dus we hopen dat hij dan wel opgeknapt is.
Vrijdag, 18 januari 2008. Ik heb vandaag vrij genomen om eten en dergelijke te halen voor onderweg als we de boot overvaren. Joris en Nicole gaan mee, dus als in Kats zijn moet er eerst een auto naar Terneuzen worden gebracht om terug te rijden.
11.00 uur is het hoogwater op de Westerschelde en we moeten 2 uur hoogwater weg uit Kats, dat wordt dus een vroegertje morgen.
Om een uur of 3 gingen we op weg, we wilde voor 5 uur in Kats zijn om Menno (de makelaar) nog te zien, zodat we de btw verklaring nog in ons bezit konden krijgen voordat we weg gingen.
Hij had voor ons het schip onder stroom gezet zodat de accu’s goed vol zijn voordat we op pad gaan.
Maar eerst moesten we nog even langs de watersportwinkel om een kaart voor het gebied bij Terneuzen te kopen. Het was druk op de weg, we hadden al een paar keer Menno gebeld dat we er aan kwamen maar hij nam niet op.
Ongeveer half 5 kwamen we aan in de haven maar Menno was er niet, hij was in Belgie voor een bezichtiging. Jammer maar dan zien we hem morgen wel als we terug komen bij de auto.
Het was al slecht weer met veel regen en harde wind, Frank had al een paar spullen overgebracht, de Flock lag als derde boot dus moest hij eerst over 2 boten heen voor hij bij ons schip was. Dat viel niet mee, hij was eigenlijk nog niet helemaal beter. Het regende hard en alles was ook nat voordat het boord was.
Toen zijn we maar eerst wat gaan eten en een beetje wennen aan het schip. Maar het was heel vreemd, we hadden allebei het gevoel dat we de boot al konden het was meteen gewoon, misschien kwam dat omdat we al een aantal keren aan boord waren geweest.
De kachel was aan en het werd gelijk behaaglijk, het was ook niet echt koud dus dat scheelt. Wel heb ik in korte tijd al zes keer maar hoofd gestoten in de lage doorloop naar de achterhut. Ook als je de natte cel in gaat moet je je voeten optillen kwam ik achter. De giek heb ik ook al een paar keer ontmoet, die mag ik straks wel in de gaten houden onder het zeilen, op de Schollevaer kwam de giek niet over de kuip. Het went vanzelf we moeten even opletten in het begin. Ik heb al wat kopjes e.d in de kastjes gezet die we morgen nodig hebben en wat spulletjes een plekje gegeven. Maar de kastjes gingen niet zo soepel open, de boot was natuurlijk een tijdje niet gebruik en hout gaat dan werken, ik begon al aardig last van mijn handen te krijgen. Buiten begon het steeds harder te waaien en we begonnen er een hard hoofd in te krijgen of het morgen wel door kan gaan. Het was momenteel windkracht 7 met windstoten tot 8 en morgen zal het niet veel beter zijn. We hadden al overleg gehad met Nicole over het weer en zouden contact houden.
Toen het even droog was heeft Frank de rest van de spullen aan boord gehaald, alles
stond al bijna 7 weken in mijn huis-
Zoals gewoonlijk aan boord begonnen om ongeveer 10.00 uur onze ogen al dicht te vallen. We besloten naar bed te gaan in de achterkajuit, daar had ik 2 slaapzakken gelegd en alles een beetje aan kant gemaakt.
Het bed is niet echt ruim maar wel net te doen, de wind stond op de kont van de Flock daardoor sloeg het water verschrikkelijk tegen de achterkant wat een hoop herrie te weeg bracht, we waren dit helemaal niet gewend want we sliepen altijd in de voorpunt.
We konden niet in slaap komen, maar toen werd er gebeld!
Het was Joris, na overleg hebben we besloten morgen niet te gaan varen en dan te bekijken of zondag nog een optie was, ze zouden wel komen om koffie te drinken en bij te praten.
Uren later sliepen we nog niet van de herrie, Frank was al in de kajuit gaan liggen in de hoop dat het daar iets stiller was. Ik hield nog even vol maar kwam er toch achter dat ik nooit in slaap zou vallen en begon ook al hoofdpijn te krijgen.
Toen heb ik ook mijn slaapzak opgepakt en ben ook in de kajuit gaan liggen, je klapt dan de achterkant van de bank omhoog en zet hem vast aan het plafond, de bank loopt daar onder door dus heb je een breed bed. Er zit zelfs een lampje onder.
Frank sliep ook nog steeds niet, maar toen ik er eenmaal ook was zijn we snel in slaap gevallen. Ik had me de eerste nacht wel wat anders voorgesteld maar op een boot zijn blijft improviseren.
Zaterdag, 20 januari 2008. Om negen uur liep de wekker af, we hoefden niet meer te haasten , Joris en Nicole zouden ongeveer om 11.00 uur bij ons zijn.
We hebben op ons gemak ge-
Ik heb op mijn gemak de natte cel schoongemaakt, het rook gelijk lekker fris. Frank is een beetje aan het stoeien geweest met de sluitingen van de deurtjes, toen stond Menno voor onze neus, na een praatje te hebben gemaakt zouden we later nog bij hem langs gaan in kantoor om nog wat spullen om te wisselen.
We waren lekker aan het keuvelen toen Joris en Nicole arriveerden, er werden gelijk foto’s gemaakt o.a van mij met mijn Hallberg Rassy schort die ik van Sinterklaas (Nicole) had gehad met een mooi gedicht.
Het bleek al gauw dat het zondag ook niet mogelijk was om de boot over te varen het gaat volgende week worden, jammer! We waren er helemaal klaar voor. Weer een week vertraging.
We hebben gezellig met zijn vieren geluncht.
Nicole en Joris gingen weer naar hun schip de Cedo Nulli. Wij zijn nog even langs Menno geweest en toen naar huis gegaan.
Maar wel met het gevoel dat hij nu toch echt van ons is!
Vrijdag, 25 januari 2008. Frank moest vanavond nog klussen bij Claudia dus besloten we eind van de avond naar de boot te gaan, zodat we er al waren de volgende ochtend als we de poging gaan wagen de Flock naar Terneuzen te varen. De voorspellingen gaven aan dat er weer een flinke wind zal staan. Even afwachten maar, we hebben toch weer in de achterhut geslapen kijken of het nu beter ging. Het klotste nog wel maar we vielen vrij snel in slaap.
Zaterdag, 26 januari 2008. Om kwart over zeven gaat de telefoon, Nicole en Joris hadden de weersverwachtingen gehoord en wilde weten of we gingen vertrekken. Zij vertelde dat de voorspellingen weer 6, 7 waren. Wij besloten dat Frank en ik de sleutel naar Terneuzen zouden brengen omdat de werf vroeg zou sluiten en we dan misschien zondag konden gaan. Hoogwater was vandaag pas 5 uur, ook niet echt gunstig, dat zou betekenen als we 2 uur voor hoogwater zouden vertrekken om stroom mee te hebben op de Westerschelde in het donker moesten varen.
Dit was niet de bedoeling, het is een drukke scheepvaart route en we moesten de haven nog zoeken waar we de boot moesten aanmeren.
We zijn om een uur of negen op gestaan, het was droog en het zonnetje scheen. Frank bleef maar naar buiten kijken het leek allemaal nog al mee te vallen.
Ik had een onrustig gevoel en dacht met een Hallberg Rassy moet het toch te doen zijn. Zo kom ik nooit in Denemarken. Frank twijfelde, ik begrijp het wel hij moet manoeuvreren met een vreemde boot, in sluizen en aanleggen bij wachtsteigers. Er stond nog steeds een flinke wind, in de middag zou hij iets afzwakken maar tegen de avond weer aan trekken. Inmiddels was het al 10.00 uur maar we hakte toch de knoop door.
Ik belde Nicole dat we toch wilde vertrekken, maar eerst moest de auto en de sleutel van het schip nog naar Terneuzen. Joris en Nicole zijn onmiddellijk vanuit Stellendam naar ons toe gereden en zouden om 11.00 uur bij ons zijn. Nicole en ik brengen de auto naar Terneuzen dan konden Joris en Frank de boot klaar maken. We wilde toch de rolfok erop zetten. Het grootzeil zit wel in de mast maar de verstaging stond niet helemaal aangedraaid en met deze wind durfden we het toch niet aan om deze in geval van problemen op te zetten.
Terwijl we moesten wachten tot ze gearriveerd waren hebben we toch de watertank een beetje gevuld dit is toch wat makkelijker om af te wassen en je handen te wassen.
Om elf uur kwamen ze aan en ben ik in de auto gesprongen, op naar Terneuzen. Nicole reed voorop in haar sportwagen in de hoop mij aan te kunnen zetten om wat sneller te rijden, maar helaas ik rijd graag mijn eigen tempo en houd mij aan de snelheid, als ik iets zondegeld vind dan is dat een bekeuring. Ik gooi mijn geld nog liever in de sloot.
We hadden allebei de Tom Tom aan, maar bij de toltunnel deed mijn creditcard en chippas het allebei niet. Gelukkig stond Nicole nog te wachten en kon zij met haar creditcard betalen zodat ik er door kon.
We waren snel bij Aricom , de auto moest naar de haven waar de boot kwam te liggen. Dat was even zoeken. Snel terug gereden, we waren om half een terug. De boot was klaar om af te varen, we gingen aan boord, zeiljacks aan en toevallig wierp ik een blik in de natte cel en zie de vloervlonder drijven het water stond aan de rand van de deur. Hoe kan dit nu? Het bleek al snel dat er een afsluiter nog open stond, bij de Bavaria kon dit altijd maar bij de HR zit het toilet onder de waterspiegel . Gelukkig zit er een elektrische douchepomp in de natte cel en was het een paar minuten later weer droog. We konden vertrekken.
VERTREK UIT KATS
Kwart voor een gingen we de haven uit richting Wemeldinge daar gaan we door het kanaal van Zuid Beveland. Voor de ingang van het kanaal hebben we ons gemeld en konden we gelijk naar binnen er werd gemeld dat er geen uitvaart was. We waren al vrij snel bij de eerste brug, die ging 3 keer per uur open en het was bijna zo ver, Nicole belde met onze marifoon maar ze kon niet horen wat hij terug zei. Toen zijn we voor de zekerheid maar aan gaan leggen bij de steiger en wachtte op de dingen die komen gingen, hij had wel gehoord dat we door de brug wilde en er waren camera’s. Bij de eerste poging kwamen we niet lekker aan dus probeerde Frank het nog een keer, dat ging goed. We lagen nog niet of de brug gaf al een sein rood/groen. We moesten weg van lager wal dus de skippybal ertussen, gas achteruit dan komt de punt van de kant en kan je gewoon wegvaren, het ging perfect.
Nadat we door de brug waren zagen we de volgende brug al liggen, Nicole en ik gingen snel verder met broodjes smeren daar waren we al mee bezig totdat we moesten helpen met aanleggen. Zo de buikjes waren weer gevuld.
Bij de tweede brug moesten we ook weer aanleggen om te wachten, dit ging weer heel gladjes maar weer aan lager wal. Bij het aanmelden kregen we te horen dat hij gelijk open ging maar dat er eerst een containerschip door heen kwam van de andere kant en dan mochten wij.
Het was een joekel van een schip wat veel golfslag maakte hij kwam vlak langs ons. Even de fenders in de gaten gehouden maar het ging goed. Ditmaal waren we ook snel van de kant op naar de sluis. Bij de sluis aangekomen zijn we om te wachten aan de hoge wand gaan liggen maar ook daar ging de sluis snel open, er kwamen een aantal schepen uit en toen mochten wij naar binnen, we waren de enige wat een luxe.
Uit de sluis gekomen ben je in Hansweert en ga je de Westerschelde op, dit is een open arm van de Noordzee met veel stroming en korte golfslag.
Moet jij niet eens sturen riepen Nicole en Joris, nou vooruit dan maar, maar alleen voor de foto ik zat veel te lekker onder de buiskap.
Je voelde goed de stroming op het roer, op de Westerschelde begon het echte werk met grote schepen en korte golven een echte klotsbak.
Maar het schip ging onverstoorbaar door het bleef comfortabel aan boord, ik heb lekker koffie gezet en had er wat lekkers bij. De boot dook in de golven en ging er niet over heen zoals we gewend waren, dit had wel tot gevolg dat het water over sloeg tegen de buiskap en vervolgens door naar Frank die drijfnat werd, wat veel hilariteit veroorzaakte wij zaten lekker droog. Joris pakte hem nog extra in zodat hij er geen last van had.
Na een tijdje nam Joris het over, het was nog steeds goed weer alleen de wind begon een beetje aan te trekken er kwamen wel een paar grote schepen achterop maar die weken tijdig uit. We gingen op een gegeven moment nog maar 3 knopen zoveel stroom stond er, we hoopten wel dat we voor het donker binnen zouden zijn. Opeens merkte Frank op dat er een lampje flikkertje op het motorpaneel. Dat is niet leuk, hij heeft gelijk het boek gepakt met alle documentatie. Het bleek een lampje te zijn met betrekking tot het gloeispiraal. Dit kon niet ernstig zijn gelukkig. Kan op de kluslijst. De motor liep goed. Het begon al schemer te worden, het was een prachtige rode zonsondergang toen we voor de ingang van de sluis in Terneuzen lagen. We vaarden stuurboord van de vaargeul en moesten dus oversteken, maar er kwam aan bakboordzijde en aan stuurboordzijde een reus aan, even wachten maar dus. Vlak voor ons passeerde ze elkaar en konden we er gelijk achter doorsteken. We kwamen in de golven van de schepen terecht maar de Hallberg ploegde zich er goed door heen zonder dat we hard heen en weer gingen. Dit schip heeft mijn hart gestolen en ook dat van Frank, wat zijn we hier blij mee, ik heb er verschrikkelijk veel vertrouwen in, wat een stuk rust geeft bij minder weer.
Aangekomen bij de Oostsluis werden we gelijk geschut, ik heb nog even vriendelijk naar de sluismeester gezwaaid en die zwaaide enthousiast terug. We waren weer de enige, maar het was lastig om aan te leggen de bolders zaten heel ver van elkaar ze waren berekend op grote schepen, we lagen alleen achter vast en voor konden we nergens bij.
Op een gegeven moment lagen we helemaal dwars. Toen hebben we de achter landvast gevierd en heeft Frank het schip in zijn vooruit gezet en zo gingen we langzaam terug naar de sluismuur en kon ik een landvast vastmaken. Ik was blij dat we de enige waren in de sluis, dus er was geen reden voor paniek.
Uit de sluis moesten we nog een stukje doorvaren en toen het hoekje om, het was nog even dubben waar het precies was maar eenmaal gevonden waren er veel lege boxen dus we konden een mooi plekje uitzoeken. Het was ondertussen goed
donker geworden.
Het avontuur was ten einde, we hebben lekker een wijntje genomen en de boel opgeruimd. Nicole had een Griek gevonden in Terneuzen en gereserveerd, daar hebben we heerlijk gegeten.
Daarna zijn we met zijn vieren naar Kats gereden om de auto van Joris en Nicole op te halen, zij reden richting Stellendam en wij naar Capelle aan den IJssel. Kortom een heerlijke dag, maar we waren wel moe maar voldaan en zeer gelukkig. met onze boot.
Dinsdag, 29 januari 2008. Het schip is uit het water getakeld en staat op de kant. De verwachting is dat hij volgende week naar binnen gaat en dan de werkzaamheden gaan beginnen.
